GÜZELLİK İSTEYELİM

(Ekim 5, 2007, baydaroglu.blog.com)

ramazan geldi hoş geldi. ve gidiyor. geldiğinde bir ay daha gençtik şimdi bir ay daha yaşlı (olmak üzereyiz). bizleri farklı bir iklimin kollarına bıraktığı için minnettarız. yaşadığımız değişikliğin, gelecek için yenilikler ve güzellikler getirmesi hepimizin temennisi. tabi bunu istemek durumundayız. istersek olur mu? en azından olma ihtimali daha güçlenir. hem ‘vermek istemeseydi, istemek vermezdi’ o halde. isteyelim. 

Ertelemeyin

tu’li emel olarak tanımlıyor eskiler. kişinin uzun vadeli planlar yapması. bu planların sonuçlarına göre hayatını dizayn etmesi demek. mesela evlenmek, ev sahibi olmak, zengin olmak, rahat olmak, çocuklarının mürüvvetini görmek vs… çok yakın bir arkadaşla geçtiğimiz günlerde oturuyorduk bir hayalinden bahsetti. daha iyisini gerçekleştirmek için ertelediği bir hayalinden. kaç yaşındasın diye sordum? ’39′ dedi. şimdi değilse ne zaman diye sorunca daha iyisini gerçekleştirmek için ertelediği hayalini hemen gerçekleştirmek için karar aldı. iyi de yaptı. aksi taktirde bir süre daha yük olarak taşımaya devam edecekti. gelecek için kurgular yaparken, bugünümüzü bu kurgular şekillendirirken ara sıra bugüne, bugün yapabileceklerimize de göz atsak iyi olmaz mı? iyi olur, hem de çok. herkesin kendine uygun uzunlukta bir liste oluşturması… mümkün. mümkün.

Gizli yöntem, gizli büyüme…

büyüme, gelişme, değişme hedeflerini gizli saklı yöntemlerle gerçekleştirmeye çalışanlar ne kadar büyüyebilir, gelişebilir ya da değişebilirler? acizane kanaatim gizli kalabilecek kadar büyür, gelişir ve değişirler. ondan ötesi, ömür bitinceye kadar sırtta taşınan bir yükten başka olmasa gerek.

Nedir istenen, ne olaki mutluluk

bir diğerinden istediği nedir insanın? istediğine erdiğinde mutlu mu yoksa isteğini kaybettiğinden mutsuz mudur? ya mutluluk… o ne ola ki? katıla katıla gülmek, gerine gerine övünmek, miskin miskin yatmak, elleri kollarıyla savaşmak mıdır? nedir?….

Evrenimizi kirletmek

bir problem karşısında susarak kendi evrenimizi kirletmekten ise konuşarak çözüm üretme ihtimalini gözden/elden kaçırmayalım.

 


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MELEKLERİN İNTİKAMI

Resim
2 Eylül 2015 Aylan Kurdi ve ailesinin Avrupa’ya gitmek için bindikleri bot     Akdeniz açıklarında battı 12 kişi boğuldu. 3 yaşındak Aylan’ın cansız bedeni Bodrum kıyılarında karaya vurdu. 18 Ağustos 2016 Rusya destekli Esad Halep’i acımasızca bombaladı. Hiç bir şeyden haberi olmayan 5 yaşındaki Ümran Dakneş bombaların hedefindeydi. Şok içinde donmuştu, ambulanstaydı. Gazeteciler öldü ölmedi haberlerini yarıştırdılar. Sonra kaosun içinde kayboldu. Selva Muhammed 4 yaşındaydı. İdlib’te yaşıyordu. Babasının sevgilisi, oyun arkadaşıydı. Babası bomba seslerini bir oyun olarak öğretti. Ne zaman bomba patlasa birlikte gülüyorlardı. 2013 yılıydı. Yaşı 3 ya da 5’ti. Adı yoktu, kendi çocuk sözü büyüktü. Esad’ın bombardımanında yaralanmıştı. O yaşında dünyanın bütün çirkefliklerini görmüştü. “Sizi Allah’a şikayet edeceğim” son sözü oldu. Bombardımandan kendilerini kurtarmış Türkiye’ye sığınmışlardı. Okula başladı. 9 yaşını gördü. Gördükleri ölümden ağırdı. İnançlıy...
Devamı

SAFRANBOLU ve KALP

Resim
 O Safranbol’u çok sever. Daha ufakken 5 falan, öyle derdi. Şimdi artık %20 daha büyük. Okula gidiyor. Okuyor, yazıyor. Safranbol değil Safranbolu diyor.  Karnesi’nde her şey Pekiyi’ydi. Her akşam babasına masal okuyordu. Ağır işçilik yapıyor, çok emek veriyordu. Babasından sözü almıştı. Ödülü yine Safranbolu’ydu.  2 haftalık sömestir tatilinde Cumartesi sabahtan gidip Pazar akşamdan dönüvereceklerdi. Olmadı. İlk hafta babası hastalandı. Olsun, sonra gideriz dedi. İkinci hafta bu sefer işler sıkıştı. Hafta sonu doluydu yine olmadı. Yine olsundu. Akıllı ve düşünceliydi.  Tatil bitti okul başladı. O hafta Cuma günü aldı haberi. Sabah erken kalkıp yola çıkacaklardı. Seve seve yattı, uça uça kalktı. Hayata dair dersleri yola çıkar çıkmaz başladı. Arabada yarım saat uykusunun gelmesi için kafiydi aslında. Ama kararlıydı, uyumayacaktı.  Karın aslında su olduğunu... Tabelalarda ne yazdığını...    Dikkatsiz şoförleri “baba bi şey diyicem...
Devamı

ZURNA 4: SİYASET

Resim
Demirel, Ecevit, Özal, İnönü, Türkeş, Erbakan... 80'li yılların siyasetinde başrol onlarındı.  Bir yandan "Şeytandan ve siyasetten Allah'a sığınırım" demiş bir alimden dersleniyor bir yandan siyasete ilgi duyuyordum.  Demirel, sanki sahne sanatları icra ediyor, hokus pokus yapıyordu. Ecevit, ya kara sevdaya tutulmuş ya da tutulduğunu sanan bir şairdi.  Özal, gariban evin iyi eğitim almış, kelimeleri değişmiş, ailesine yabancılaşmış çalışkan çocuğuydu.  İnönü, siyaset kanına şırıngayla verilmiş, ihtiyaçtan oyuncuydu.  Türkeş, sevdiğim iki ağabeyim ve neredeyse bütün sülalemin peşinden koştuğu akıncı beyiydi.  Erbakan, dinin, milletin ve medeniyetin siyasetçisiydi.  Haklarında çok bir araştırma yapmadım.  Aşina olmaktan dolayı Türkeş'e, inanmak ve itimat etmekten dolayı Erbakan'a meylim vardı.  Bir süre sonra Erbakan sahnede yalnız kaldı. Muhsin Yazıcıoğlu selam verene kadar.  Erbakan; Kıbrıs, Taksim Camii,...
Devamı